Όταν ένα παιδί αντιμετωπίζει προκλήσεις με την σίτιση του, αυτό αποτελεί έναρξη ανησυχίας από τους γονείς. Η ανησυχία επειδή το παιδί δεν τρώει σε συνδυασμό με ελλιπή πληροφόρηση και υποστήριξη και ανεπαρκείς συμβουλές οδηγεί τους γονείς να υιοθετούν αναποτελεσματικές πρακτικές σίτισης του παιδιού τους. Χρησιμοποιώντας ως μέσο την πίεση αυτό αυξάνει την αντίσταση του παιδιού να φάει. Όσο περισσότερη πίεση ασκείται τόσο περισσότερη αντίσταση προβάλει το παιδί, με συνεπακόλουθο να αυξάνεται η ανησυχία των γονέων και να ασκούν μεγαλύτερη πίεση.
