- Δεν συντονίζομαι με τα σημάδια πείνας του παιδιού μου αλλά το ταΐζω όταν κρίνω εγώ.
- Συνεχίζω να το ταΐζω παρότι μου δείχνει πως χόρτασε.
- Ταΐζω εγώ το παιδί μου παρότι έχει αναπτύξει έλεγχο των δακτύλων του.
- Αναλαμβάνω εγώ να το ταΐσω γιατί λερώνεται.
- Σταματάω τη σίτιση του για να το σκουπίσω.
- Δίνω εργαλεία σίτισης που είναι μεγάλα ή γενικά ακατάλληλα.
- Προσφέρω στο παιδί μου ποσότητα φαγητού μεγαλύτερη από την κατάλληλη για την ηλικία του.
- Περιμένω να φάει όλο του το φαγητό.
Εάν αναγνωρίζεις κάτι από τα παραπάνω σε σένα τότε θα σε συμβούλευα αναρωτηθείς το γιατί. Είτε υιοθετείς πιο αυταρχικές πρακτικές ως γονέας είτε αντιμετωπίζεις προκλήσεις με τη σίτιση του παιδιού σου.
Και στις δύο περιπτώσεις η σχέση του παιδιού με το φαγητό, αν δεν είναι ήδη διαταραγμένη, θα γίνει.
Σε κάθε περίπτωση χρήσιμο θα ήταν να συμβουλευτείς κάποιον ειδικό.
